ADOPTIEVERHALEN
24/08/10:
Hallo Poezennestje,
Hier een klein berichtje uit Lint. Op 22 juli zijn we bij jullie de kater Cartouche, nu Rumo, komen halen. Hij stelt het zeer goed en komt al aardig overeen met onze 2 andere katten. Hij heeft zich ontpopt tot een echte gezelschapskat die het liefst naast ons op de zetel slaapt. Hij is nu ook stilletjes aan begonnen met buiten te gaan. Eerst moesten we hem nog goed in de gaten houden, maar nu gaat hij al helemaal zelfstandig op stap. We merken ook dat hij zijn naam al goed begint te kennen want hij komt al telkens als we hem roepen.
We zijn allemaal heel blij dat hij er bij is gekomen, en hij zelf heeft het hier ook enorm naar zijn zin denk ik. Hij hoort er al helemaal bij en we zouden hem niet meer kunnen missen.
Met vriendelijke groeten,
De familie Mattheussen - Goegebuer uit Lint
En de 3 katten: Aiki, Luna en Rumo
24/08/10:
Beste Resy,
Het is alweer 7 jaar geleden dat we bij jou een licht grijs tijgerkatinnetje
adopteerden.
Ze kreeg de naam Nina,en het is een echt schatje.
Zoals ik je reeds vertelde enkele jaren geleden, slaapt ze nog steeds bij
mijn dochter op de kamer.
Het is dan ook echt haar kat,als je roept Nina het kindje gaat slapen dan
gaat ze direkt aan de deur staan om naar het kindje haar kamer te gaan.
We hebben nog 2 andere poezen,Poepoes en Jinks ,het is een plezier om ze
samen te zien spelen.
Groetjes uit Wommelgem
Familie Verhulst-Nulens
19/08/10 :
Geachte Mevrouw Packolet,
Hierbij zoals beloofd een paar foto's van Beauty bij ons thuis.
Buiten wat blazen en miauwen loopt het vrij goed met onze andere poes Lady.
We houden Beauty zeker nog tot 10 september binnen, maar we moeten wel heel goed opletten, want ze verdwijnt soms geruisloos en ze zit steeds op vinkenslag om ook de tuin in te gaan.
Eten en drinken geen probleem, ze gaat al regelmatig in haar bakje, maar soms dropt ze hier of daar nog wel iets... zelfs al staan alle deuren open en zou ze moeiteloos in haar proper bakje kunnen gaan. We hebben soms de indruk dat ze een beetje lui is;-)
Ze luistert ook al vrij goed als we haar roepen, dus dat zal wel loslopen.
Alvast bedankt nog voor de goede zorgen en wij houden u verder op de hoogte.
Met vriendelijke groet,
Familie Passage-Pedus
Wilrijk
19/08/10 :
Yuki doet het keigoed, ze is zo lief en eigenlijk best wel aanhankelijk want ze kruipt constant bij ons en volgt ons overal. Ze wil constant geknuffeld worden en vraagt alle aandacht, als we effen niet met haar bezig zijn, komt ze janken om te zeggen : "Ik ben hier ook nog he".
's Nachts slaapt ze bij mij onder mijn deken en ligt ze te spinnen.
Ze eet heel goed, al van de eerste avond dat ze bij ons is. Ze gaat goed in de kattenbak, dus da zit ook goed. Had gisteren en vandaag een halve dag verlof en het afscheid was zwaar daarnet (hihi), want ze bleef rond mijn benen strelen en moest haar constant aaien. Ik denk dat ze voelde dat ik wegging.
Het is een speelvogeltje en zeker met haar vis, daar doet ze heeeeeel zotte toeren mee en die hangt al half uiteen.
We zijn dolgelukkig met ons Yuki'tje.
Ik hou jullie wel af en toe op de hoogte over het verdere verloop.
Groetjes iedereen en bedankt voor Yuki !!
13/08/10 :
t.a.v Resy Packolet
Resy,
Op zaterdag 24 juli zijn wij onze Puskas gaan ophalen bij pleegmoeder Vera. Hij draagt de naam van een jeugdheld: Ferenc Puskas, linksbinnen van de Hongaarse wonderploeg, van Honved en later van Real Madrid. Dodelijke linker.
De eerste bezigheden van déze Puskas bestonden erin om als een gek door het nieuwe huis te rennen, van onder naar boven, van boven naar onder, van voor naar achter en van achter naar voor. Wij vreesden al dat we een verklede haas in huis hadden gehaald, maar enkele dagen later kon de dierenarts bevestigen dat het wel degelijk een langharige felix vulgaris betrof.
Dat hij zich intussen helemaal heeft geïntegreerd, blijkt uit dit beeld. Eten interesseert hem bovenmatig. Zijn bijzondere aandacht gaat uit naar de ijskast. Als die open gaat, staat hij ervoor. Wat daar allemaal in ligt! Je hebt er geen gedacht van. Kon hij daar toch maar eens in geraken.
Groetjes,
Magda De Lathouwer en Jaak Vandyck
06/08/10 :
Hallo,
U had gebeld in verband met de poesjes chivas(wit ros) en zora(zwart wit)
Ze stellen het alle 2 heel goed.Ze spelen altijd heel druk soms maar heel leuk.We zijn nog niet naar de dierenarts geweest.Maar in de loop van deze week gaan we wel.Nu noemen ze chivas (wit ros) en zora (zwart wit).Kleine duiveltjes soms maar we zouden al niet meer zonder hun kunnen.Ze hebben speeltjes maar soms vinden ze onze benen of tenen leuker .Als u eens zou willen langskomen mag dat altijd.
13/08/10 :
Zoals je ziet voelt ze zich al helemaal thuis, ze vlucht ook niet meer naar haar schuilplaats onder de verwarming!
10/08/10 :
Hoi,
Dus zoals gezegd... Timo (alias Frits) heeft zich goed gesetteld bij ons en de 'wilde' Tommy en Tutty.
Hij voelt zich thuis en wordt ook wel in de watten gelegd. Hij heeft hier een paar mastendopjes liggen en rent er met plezier mee door het huis.
Tommy en Timo gaan elke morgen even testen wie het snelste van boven naar beneden kan rennen en andersom... liefst een 10-tal keer achter elkaar om er zeker van te zijn dat iedereen wakker is ;-))) Ook Tutty die meestal zeer vies kan kijken naar die 2 puberkaters. Maar nu en dan is ze toch ook geïnteresseerd in die nieuwe stoere kater in huis ;-))
Groetjes
Hilde.
11/08/10 :
Hallo,
Even maar een mailtje om te laten weten dat het erg goed gaat met de 2 poezendames!
Ze hebben wel ontzettend veel energie, maar dit afwisselend met echt "knuffel" momenten.
Ze willen dan om ter dichtste bij je gezicht komen voor kusjes te geven, en vinden het dan ook niet erg om op elkaar te gaan staan!
Altijd wel een leuk beeld!
Ze hebben ook een nieuwe naam gekregen; Fay en Hope. ( Hope is de dame met het meeste donker in het gezichtje)
Hope is al erg goed gegroeid en kan eten voor een heel leger!
Fay daarentegen eet eerder wat minder en is ook nog kleiner. Was dit bij jou ook al zo?
De schimmelbehandeling krijgen ze nu nog verder en de plekjes verdwijnen ook al goed!
Ik zal nog enkele fototjes toevoegen van de dames!
Groetjes,
Anneleen, Fay , Hope
30/07/10 :
Hallo!
Hier zijn nog wat fotootjes van ons Lotteke.
Zoals je kan zien is ze heel hard gegroeid.
Ze heeft een gezonde eetlust en ze is een echte speelvogel.
Grtjs van ons allen,
Marleen Nicolai
08/07/10 :
Hallo,
Ik wil je even laten weten dat de kleine deugniet met teugen geniet van de aandacht van Benga, zij is een echt moedertje en heeft de kleine zeba al helemaal als haar kindje geadopteerd
het is zalig om ze bezig te zien en hoe zij hem helemaal vertroeteld, ze liggen zelfs samen in één nestje.
Dus je kunt gerust zijn dat de kleine zeba een goede thuis heeft gevonden.
Zal je zeker nog wel foto's sturen.
Groetjes
Karin
Christiaan Claessens
Schuurveldlaan 21
B 2610 Wilrijk (Antwerpen)
17 Juni 2010 :
Hallo allemaal,
Ik heb het naar mijn zin in mijne nieuwe thuis,
lieve groetjes en een stevige poot van SLOEBER !
18 Juni 2010 :
Hoi daar!
Hier nog eens een briefje van Dons, het rosse katertje dat nu bijna een jaar geleden bij jullie geadopteerd werd.
Het gaat heel goed met me, ik ben een echte "flodderaar", ik kan zoooooooooo genieten!
Af en toe ga ik eens de tuin in, maar het liefst van al als m'n baasjes ook buiten zijn. Ver weg ga ik nooit, altijd in de buurt zodat ze me kunnen zien. Dat vinden m'n baasjes best fijn! Dan ga ik wat naar de kippen kijken, klim ik op de hekken of jaag ik achter vliegjes!
Ondertussen heb ik ook een nieuwe kameraadje, Luna, een zwart kattinnetje van een ander asiel. Het klikt goed tussen ons!
Ziezo, nu heb je me weer eens gehoord.
Tot de volgende keer!
Poot,
Donske!
16 Juni 2010 :
Hallo,
Vorig weekend zijn wij bij u langsgeweest en hebben we Janneke geadopteerd.
Hij stelt het zeer goed en kwam meteen met onze andere poes overweg. T'is een echte speelvogel
maar ook een klein knuffeltje die s'avonds op de schoot komt slapen.
Hij was zeer nieuwschierig naar de nieuwe omgeving toen we thuiskwamen
en ging meteen rondsnuffelen en kennismaken.
Voor onze vorige poes hadden we een tijdje geleden een hangmat aangekocht, helaas vond hij die niet zo
leuk maar Janneke vind hem super. Daar heb ik ook een leuke foto van gemaakt.
Groetjes,
Vincent en Sharon
Juni 2010 :
Hallo
Dag mevrouw van het Poezennestje
't Is Pierke hier.
Ik ben ik januari van dit jaar verhuisd naar Zoersel, bij Johan en Kathleen.
Ik schrijf je even omdat mijn baasjes wel zeggen dat ze gaan schrijven, maar... het komt er nooit van. Daarom doe ik het maar :-).
De laatste keer dat mijn bazinnetje met je gebeld heeft, was toen ik voor de eerste keer in de tuin mocht. Je hebt ze toen verteld om me op de arm te nemen en me de tuin eerst te laten zien. Ik was wel blij dat je dat gezegd hebt, want de tuin is zo groot...en ik kende het daar nog niet... Alles is goed verlopen. In het begin had ik een beetje schrik en liep ik snel terug naar binnen, maar mijn baasjes bleven buiten dus ben ik ze uiteindelijk maar gezelschap gaan houden.
Ik ben graag in de tuin maar nooit lang en ook alleen maar als mijn baasjes meegaan.
Nu is er ook een stukje van de tuin afgemaakt en mag ik daar spelen als mijn baasjes niet thuis zijn.
Verder ben ik hier heel happy. Mijn grootste hobby is knuffelen en gelukkig kijken Johan en Kathleen wel regelmatig film (da's twee uur aan één stuk door geknuffeld worden, zalig!). En van Kathleen mag ik 's nachts nu ook mee op het bedje slapen.
Soms moet ik wel naar de dierenarts. Dat vind ik niet leuk. De dierenarts noemt mij altijd "het schatje", omdat ik zo braaf ben. Ik kom altijd zelf in en uit mijn bakje als ze het maar lief vragen.
Als bijlage stuur ik je een paar fotokes van mij
Groetjes,
Pierke
Juni 2010 :
Hallo,
Reeds vorige week beloofd, maar nog steeds niet gebeurd, ….
Op 15 mei heb ik bij jullie een klein ros katertje geadopteerd.
Toen we thuiskwamen liet ik hem kennismaken met zijn “grote broer Thor”. Dat ging vrij goed: geen van beide blies of maakte aanstalten om te vechten ofzo.
Toen stak hij zich de eerste uren weg in een hoekje van de boekenkast.
Hij huilde af en toe een beetje. Hierdoor werd onze Thor een beetje onzeker.
Maar ’ s avonds bij het eten was de rust al weergekeerd. Met het buikje vol, heeft hij heel de nacht lekker geslapen.
Vanaf dag 2 ging alles nog veel vlotter, die morgen heeft hij zelf een stuk kip afgepakt dat Thor gepikt had. En die grote liet dat nog toe ook !
Overal vond hij balletjes en muisjes om te spelen. Wat een energie !!! Eindelijk kreeg hij ook een naam ; URSA ( “beer” en afkomstig van Arcas, god van de jacht)
Diezelfde avond kwam hij bij me op de zetel , eerst om te spelen, daarna om te flodderen en kopjes en likjes te geven. Ongelooflijk.
Sindsdien is Ursa echt volledig thuis. Wat een speelvogel, en wat een lieverd.
Hij volgt Thor overal en ze liggen samen op de zetel.
Ik kan hen uren in’t oog houden, en ik kan je garanderen: je lacht je een kriek !!
Kortom, ik (en ik denk de grote en de kleine beer ook ) zijn supergelukkig met ons nieuwe gezinnetje.
Binnenkort sturen we nog wel een update. En ik stuur ook een paar foto’s mee.
Groetjes,
Ilse , Thor en Ursa
Juni 2010 :
Hey poezennestje,
Twee weken geleden hadden ik en Tom contact met jullie opgenomen om een kat te adopteren. Jullie hadden aangeraden een kitten te nemen aangezien wij nog honden en kat hadden. We hebben toen enkele telefoonnummers gekregen waarvan we Anne Levieux hadden gecontacteerd. We hebben toen een afspraak gemaakt en waren opslag verkocht voor hem. Nu is hij een weekje bij ons. Hij is heel speels en hardleers . Komt zeer goed overeen met onze honden en spelen zelfs samen. Hij heeft gebruikt onze planten als 2 de krabpaal wat we proberen af te leren en pest graag onze andere kat Sanne. Hij is zeer aanhankelijk. Hij ligt en slaapt graag op onze schoot. Hier zijn enkele foto's van Boris.
Vriendelijke groeten
Tom en Zoë Hertogs - Baeyens
03/05/10:
Hallo,
Mirthe is een superpoes !
Sinds een maand mag ze nu ook buiten spelen en dat vind ze geweldig.
Ze blijft heel braaf in de tuin en ze zit heel graag op de trampoline.
Hierbij enkele fotootjes.
Groetjes,
Vicky, Hayley, Len en Mirthe
April 2010 :
Hallo,
Het is alweer van juli 2009 geleden dat we Sushi (voorheen Stella) mochten adopteren. Ondertussen vierden we haar eerste verjaardag (geen feesthoedje, wel lekkere kattesnoepjes). Hierbij enkele foto’s van Sushi toen ze 6 maanden was, en Sushi nu, 1 jaar.
Sushi is uitgegroeid tot een prachtig mooi kattinneke, slank (onder al die pels zit een ranke dame!), speels, fascinerende blik, een hele boel lange lokken en een ongelofelijke pluimstaart. Het zal nooit een flodderke worden dat spontaan op schoot of in je armen springt, maar ze houdt ervan om zich net tégen je aan te nestelen en dan voluit te spinnen. Je kan geen kraan opendraaien of Sushi hangt er met haar hoofdje onder om lekker te slurpen van het frisse water. En het is zalig om thuis te komen wanneer Sushi al vol ongeduld staat te wachten en ons luidruchtig miauwend verwelkomt.
Arianne & Janick, Merksem
April 2010 :
Sinds 2009 gelukkig herplaatst!
En hier nog eens een kiekje ontvangen van haar baasjes!
April 2010 :
Hey,
Hier zijn de beloofde foto's van onze lieve Cato en Bartje!
Ze zijn nog volop aan het verkennen en ze zijn heel nieuwsgierig,
we zijn echt reuzeblij met onze twee nieuwe huisgenootjes!
Je kan op je twee oren slapen, deze twee schatten worden
lekker hard verwend en op handen gedragen!
Vriendelijke groetjes,
Imke, Cato en Bartje!
Maart 2009 :
Hallo Resy,
Zoals je wellicht nog weet heb ik eind december van jou een grijze kater overgenomen.
Dit mailtje is maar om even te zeggen dat het zeer goed gaat met de poes.
Zoals je aangegeven had was hij in het begin zeer schichtig en bang. Maar ondertussen is hij zeer goed aangepast en komt hij al op de schoot zitten.
Je had ook gezegd dat deze soort nogal kon praten (zagen). En effectief, als hij ons ziet of iets wil lijkt het alsof hij aan het praten is.
Het is een zeer mooie poes en we zijn er zeer tevreden mee.
Als je eens in de buurt bent, of je wil eens een bezoekje brengen, bel gerust, je bent van harte welkom.
Groetjes,
Frank
11 Maart 2010 :
Geachte,
Op 1 februari 2001, na een strenge ondervraging door Mevr Packolet, mochten we ZOBIE adopteren, een Noorse boskat geboren op 14/03/1999.
Ondanks zijn fijn miauw stemmetje was hij snel de baas over onze Cavalier en mochten we al die jaren genieten van zijn zelfverzekerde attentie.
Sedert oktober verleden jaar begon hij plots heel veel te drinken en vermagerde zienderogen... ernstige DIABETES was de diagnose van de dierenarts...
Ik leerde hoe hem twee keer per dag insuline in te spuiten en regelmatig bloed te prikken in zijn oortje voor z’n glucose meting en vooral... kreeg hij een zeer regelmatig voedingspatroon opgelegd, gecombineerd met de Caninsulin inspuitingen stipt om 8 uur ’s morgens en 8 uur ’s avonds...
Sedert begin februari is zijn eigen insulineaanmaak opnieuw opgestart en hebben we de Caninsulin volledig kunnen afbouwen zodat hij nu zelfs volledig genezen is...
Zobie heeft altijd een soort eigenwijze onafhankelijkheid getoond en hij zal ook nooit spontaan op je schoot springen ...
Maar ondanks het feit dat mijn insuline prikken soms wel eens pijn moeten hebben gedaan en soms een verontwaardigde “miauw” uitlokte, heeft hij me nooit gekrabt of zelfs een klauw uitgestoken... alsof hij voelde dat de insuline en mijn onhandigheid voor zijn eigen bestwil waren...
We zijn letterlijk “echte vrienden voor het leven” geworden.
Met vriendelijke groeten,
Yvo en Hermine
22 Februari 2010 :
Hallo allemaal,
Mijn naam is Lynka...
Zaterdag
Gisteren woonde ik nog in het Poezenestje . Vandaag heb ik een nieuwe thuis .
Zoals ik al zei ik woonde tot voor kort in het Poezenestje tot er zaterdag een mevrouw langskwam die een poes wilde adopteren . Ze zei dat ze mijn foto had gezien op de website van Resy . Na 2 uur stond haar besluit vast , ze bleef bij haar eerste beslissing , ik zou de poes worden die ze een nieuwe thuis wilde geven. Na veel knuffels, gesprekjes met bezoekers , een koffietje en wat papierwerk was het zover . Ik ging mee . Ik werd in een draagmand met daarin een lichtblauw dekentje gelegd , een laatste blik op mijn huisgenootjes van de laatste weken en op het Poezenestje en weg waren we . De rit was hels ,niet omdat mijn nieuw baasje een wilde chauffeur is , maar ik was toch wel een beetje bang . Mijn nieuwe baasje droeg mij naar binnen . Liggend op mijn blauwe dekentje , keek ik naar mijn nieuwe thuis. Mijn nieuwe baasje liet me snel vrij . Maar oh wat was ik bang . Ik kroop onder de eerste de beste kast. Er stond wel een mooie mand met een speeltje klaar , maar dat wilde ik later pas ontdekken . Nu wilde ik gewoon even rust. Mijn bazinneke liet me tot mijn blijdschap even bekomen. Ik hoorde ze telefoneren dat haar langverwachte katje er eindelijk was en dat ze Lynka heet en heel lief is . Een half uurtje later kwam ze terug . Ik verstopte me nog steeds onder de kast . Ze bleef bij me zitten en ik waagde mij een stapje dichter. Het blauwe dekentje lag op haar schoot .Langzaam kwam ik tot bij haar en plots zat ik op haar schoot, ik was op mijn hoede . We hebben zo ongeveer 15 minuten naar elkaar zitten staren , ze streelde me achter mijn oortjes, fluisterde lieve woordjes en neuriede een liedje . Toch was ik op mijn hoede. Ik hoorde een deur opengaan en dat was het voorlopige einde van ons intiem moment en ik kroop terug onder de kast…De dochter des huizes , die hier niet meer woont naar ik vernam, maar met haar vriendje elders woont, kwam op bezoek. Ik kreeg de nodige aandacht maar besloot mij toch nog even terug te trekken . Onder de sofa leek mij een knusse plaats en verbleef daar de rest van de avond. De dochter vond mij ook al zo’n schatje…
Zondag
Ik heb de nacht doorgebracht achter een andere kast , een witte boekenkast. Tegen de ochtend ging ik op verkenning . Mijn nieuwe baasjes lagen nog te slapen. Ik zag een deur op een kier staan en daalde de trap af naar beneden … hier viel het een en ander te beleven. De kelder is dan ook een van de lievelingsplekjes van menig van mijn soortgenoten. Dat en de garage , maar daar kan ik nog niet naartoe . Ik hoorde mijn baasjes zeggen dat ik een aantal weekjes moet gewennen binnenshuis. Mijn nieuwe bazinnetje heeft een uur achter me gezocht , uiteindelijk gevonden en droeg me naar boven. Kelderdeur toe. Mand voor de deur en gedaan met de kelder. Verder niets speciaals gedaan vandaag. Vooral verstoppertje gespeeld. Toen het bijna donker was , ik hoorde dat ze mij wel even met rust zouden laten om mij te laten wennen aan mijn nieuwe thuis , liet ik mij toch nog even opmerken. Ik dacht dat ze misschien al vergeten waren dat ik er ook nog was. Integendeel . Mijn bazinnetje was enthousiast om me te zien . Ze zette mij kommetjes voor met eten en water. Ik had nog niet echt zin. Kan gebeuren hé? De man des huizes vertrok , en ik deed een poging om de aandacht te trekken bij mijn bazinnetje en het lukte. Voorzichtig kwam ik dichter, ze speelde met een gekleurd katje met een belletje aan en ik waagde mijn kans. Ik wipte op de zetel , wachtte even af en nestelde mij dicht tegen haar. Het pelsen kussen naast haar was zo zacht en ik begon mij te ontspannen. Enkele uren hebben wij zo dicht bij elkaar gelegen op dat kussen. Dat was wel fijn , knuffelen , lieve woordjes , gezellig samen genieten …Toen de grote meneer terug thuiskwam moest ik weer even onder de zetel ,ik schrik soms nog van de deur die opengaat maar enkele momenten later heeft ook hij mij mogen aaien , maar ik ben wel nog altijd op mijn hoede…
Toen iedereen ging slapen , besloot ik toch weer om even onder de kast te gaan schuilen, waarom weet ik niet maar het leek mij een veilige plek. Mijn mandje is wel uitnodigend maar dat is voor later.
22 Februari 2010 :
Beste Resy,
Serge & Sarah
21 Februari 2010 :
Dag Resy en team,
Ik was een tijdlang niet meer op de site van het poezennestje geweest, en merk dat de site inmiddels in een mooi nieuw jasje zit, proficiat! Ik merk dat er nu ook adoptieverhalen opstaan, en dus kon ik het niet laten om ook het verhaal van onze Lara in te zenden!
Op 25 januari 2003 zijn wij onze lieve schat bij jullie op komen halen, ze is dus sinds vorige maand al 7 jaar bij ons. We prijzen ons nog elke dag gelukkig dat we de trip van Mol naar Kapellen hebben gemaakt, want het is echt een zeer speciale poes, een kruising blauwe rus, ze is ongelooflijk lief en slim.
Resy vertelde ons dat ze de laatste was van een nestje dat gevangen werd in de haven, de anderen waren al gadopteerd, maar onze Lara was de meest schuwe, en bijna dacht Resy dat het toch niet zou lukken om haar te socialiseren, maar gelukkig vond ze het toch best om haar nog een tijdje in het opvangcentrum te houden, en lukte het uiteindelijk toch.
Op dat moment hadden we nog geen andere poezen, en dat was best, want ze was in het begin nog heel schuw, maar daar is al lang niks meer van te merken. Drie jaar geleden heeft mijn man onze gehele tuin cat-proof omheind (een zware klus want onze tuin is 70 m diep), en daar plukken we nu al een paar jaar de vruchten van. Inmiddels hebben we naast onze Lara nog 3 andere poezen, die hier zijn komen aanlopen. Ze kunnen binnen en buiten zoveel ze willen, en wij kunnen met een gerust hart al eens een dagje weg, zonder te moeten denken, zouden ze er nog allemaal zijn als we thuis komen?
De foto-oogst van ons lieveke is helaas niet zo groot, omdat ze de moelijkste van de vier is om te fotograferen, ze komt steeds naar je toe lopen als je het probeert, toch kan ik er hier een paar bijvoegen.
Veel groetjes aan jullie allemaal!
Fam. Philipsen-Machiels uit Mol
17 Februari 2010 :
Hallo,
Wij zijn al meer dan een jaar de trotse eigenaar van oscar, een tabby katertje dat we bij jullie hebben gevonden toen hij nog kitten was. Een jaar verder weegt hij een flinke 7 kg en staat hij al op dieet van de dierenarts..
Het is een echt spinmonster en een plantenuitgraver, maar ook een dikke vriend voor onze andere kater.
In bijlage vindt je enkele leuke sfeerbeelden van hem.
Alvast nog veel succes met het opvangcentrum en hartelijk bedankt ...
Groeten,
An
Februari 2010 :
Beste Resy,
Januari 2010 :
Hallo,
Ons Pierke stelt het zeer goed hier, hij voelt zich al volledig thuis en heeft door het raam al zitten gluren naar de poes van onze gebuur. Daar zal hij wanneer hij buiten mag wel snel vriendjes mee worden.
De overgang naar zijn nieuwe thuis is zeer vlot verlopen, de eerste twee uur is hij zich gaan wegsteken maar daarna toch stilaan op verkenning beginnen gaan. Het lastigste voor hem waren al de nieuwe geluiden waaraan hij moest wennen. Hij heeft een heel zacht/gevoelig karakter en verschiet van het minste dat hij niet kent.
Het bijten begint hij nu stilaan af te leren wat denk ik wil zeggen dat hij ons begint te vertrouwen. 't is in ieder geval een schatje, de meest brave poes die ik ken tot hiertoe.
Hij luistert enorm goed en het is een engeltje om in huis te hebben. Komt niet op de eettafel om te schooien, doet braaf zijn behoefte in de kattenbak en leert heel snel wat mag en niet mag.
Eten is blijkbaar ook geen probleem, voor natte voeding hadden we een paar blikjes Almo Nature gaan halen dit hadden ze ons aangeraden in de dierenspeciaalzaak. Blijkbaar een voltreffer daar hij hier echt verzot op is.
Ik denk niet dat hij iets tekort komt en tot hiertoe heel gelukkig is in zijn nieuwe thuis.
Via deze weg willen wij je eveneens bedanken voor alle raadgevingen en in ieder geval reeds een pluim geven voor al wat je voor deze poezen doet, jij ben hier echt geweldig in, dat is zeker niet iedereen gegeven. De tijd die de poezen in het poezennestje doorbrengen is voor hen echt een heel goede overgangsperiode die hen de kans geeft om nadien een nieuw baasje te kunnen aanvaarden.
Johan en Kathleen
Januari 2010 :
Het gaat uitstekend met ons allemaal!
Het kleine bange zwarte katinnetje dat als laatste uit een nestje van zeven overbleef, stelt het prima. We hebben haar Vega gedoopt. Zij en Toulouse zijn ondertussen de beste vriendinnen en kunnen mekaar geen seconde missen, zelfs niet voor te slapen.
De eerste drie dagen was het wel spannend…
De eerste dag heeft Vega grotendeels onder het TV-meubel doorgebracht.
Af en toe probeerde we haar even op de schoot te nemen en dat lukte prima, maar zodra Toulouse dichterbij kwam, liep ze snel weg naar haar verstopplaatsje. Op dag 2 was ze al een veel “stoerder” poesje geworden en durfde ze al te blazen zodra Toulouse té dicht kwam. Met als gevolg dat Toulouse een schrik gepakt had van dat klein wezentje. Dag 3 waren de rollen dus omgekeerd… Vega liep meer en meer rond en om zich heen te blazen en Toulouse hield zich op een héél veilig afstand en blies af en toe toch eens terug. Maar vanaf de vierde dag ging het steeds beter en beter. Voor de week om was, lagen ze vredig bij elkaar te slapen nadat ze als échte “hooligans” door het huis gesjeeds hadden. Voor Toulouse was het wel eventjes aftasten hoe hard ze met dit kleine geweld mocht spelend vechten, want met haar broer Lautrec moest ze zich volledig “in de ring” gooien.
Ondertussen zijn we 4 maanden verder en zijn ze nog steeds de beste vriendinnen… maar Vega is duidelijk de baas! Ondanks dat Vega nog best wel snel verschiet van vreemd lawaai of iets te wilde bewegingen en haar eigenzinnig karaktertje (haar motto: “je knuffelt alleen maar met me als ik dat wil”), zijn we héél blij met haar. Van zodra we ’s avonds in de zetel gaan zitten, is ze de eerste om bij ons te komen liggen en dan moet alle aandacht naar haar gaan. De laatste 4 weken spint ze meer en meer en is ze veel aanhankelijker naar ons toe. Het gaat dus allemaal de goede richting uit.
Tot nu toe zijn ze nog niet buiten geweest. In februari/maart gaan ze allebei het mes onder voor sterilisatie zodat ze volledig gerecupereerd zijn tegen het eerste mooie weer.
Bijgevoegd vind je een korte samenvatting van heeldere fotoreportages.
We houden je zeker ten gepaste tijden op de hoogte.
Katrien
Januari 2010 :
Hallo,
Sorry dat het even geduurd heeft voor we de foto's van onze Jasper bezorgen, maar we hebben het een beetje druk gehad en een beetje problemen met onze pc.
Zoals ge kunt zien, gaat het zeeeeer goed met Jasper.
Hij eet goed, slaapt, speelt goed.
als met ons Minou. Hij is wel een heel grote vriend van onze jongste dochter Femke. Als zij met hem speelt en aandacht geeft is hij heel goed gezind.
Zo gauw dit gebeurd is, zullen we het documentje ondertekend door de dierenarts bezorgen.
Groetjes,
de baasjes van Jasper en Jasper zelf.
Hallo Poezennestje,
Hallo Anne ,
Dag Mevr Packolet,
Ik ben heel blij u te kunnen mailen dat Skiffy, door ons omgedoopt tot Dotje, het uitstekend doet bij haar nieuwe baasjes. Zij is helemaal opengebloeid en reageert niet schuw of bang. Naar ik zo hoor wordt ze ook flink verwend.Wat een geluk dat het is beginnen sneeuwen en wij uiteindelijk niet op de afgesproken moment bij u zijn geraakt.Dotje geniet blijkbaar geweldig van alle aandacht die ze krijgt en ik hoop dat ze daar een lang en gelukkig leventje beleeft.Bijgevoegd vindt u enkele foto’s van ons gelukkig madammeke.
Vriendelijke groeten
Tilly Mattheyses
Hallo Resy,
Vooreerst de allerbeste wensen voor 2010 en veel plezier met al je poezen.
In bijlage stuur ik jou een foto om aan te tonen dat het zeer goed gaat met onze nieuwe aanwinst.
Groetjes,
Frank
December 2009 :
Hallo Poezennestje,
Enkel foto “s van Pixie die al zeer goed gewend is bij ons in Deurne.
Ze geniet van haar luilekkerleventje al brengt ze af en toe een muis mee binnen.
We vinden haar allemaal een schatje.
Moge 2010 een poezenvriendelijk jaar worden en voor jullie het allerbeste.
Groetjes
Fam. Verbuecken - Corluy
Goeiemiddag,
Het nieuwe jaar komt eraan en Felixje (en uiteraard ook zijn
vriendinnetje Mona en vriendje Louie) wensen jullie het allerbeste voor
2010.
Hij is hier nu een goeie maand en stelt het goed. Waarschijnlijk
doordat ze soms nogal bruut spelen en elkaar achternajagen en van de
trap rollen heeft hij eergisteren zijn pootje pijn gedaan, ik zag hem
manken toen ik 's avonds thuiskwam - de dierenarts heeft hem onderzocht
maar er is gelukkig niets gebroken, dan heeft hij hem antibiotica
gegeven voor het geval hij een wondje zou hebben dat zou infecteren en
een pijnstiller en het gaat al veel beter. Hij liet de dierenarts
zonder problemen of schrik volledig begaan en deed totaal niet moeilijk.
Met Louie (bijnaam 'Monstertje' ; klein maar erg) is hij heeeeel dikke
vriendjes.
Louie en Mona zijn ook dikke vriendjes - Felix en Mona zijn wel
vriendjes maar zoeken mekaars gezelschap minder snel op - meestal spelen
ze dan met zijn 3tjes, en dan durft het er wel hevig aan toegaan ; als
een sneeuwlawine 'rollen' ze dan allemaal samen van de trap.
Hij is een heeeeel zacht en lief karakter, rustig, wat afwachtend,
genoeg vertrouwen en zelfvertrouwen bij mensen die hij niet kent en
zelfs bij de dierenarts, en een beetje 'oud en wijs' - impulsieve gekke
dingen zie je hem niet snel doen.
Ik ben in elk geval heel blij met hem en mijn 2 andere poezen - met
kerstavond zaten/lagen we allemaal samen in de grote zetel en we hebben
er echt van genoten.
Alvast allerbeste wensen voor een schitterend 2010, en hopelijk zijn
jullie wat minder nodig in 2010 want dat betekent dat er minder poesjes
zijn achtergelaten en dat zou wel heel goed nieuws zijn.
Els
Mona, Felix en Louie
(Ook een beestje dat ze anders zouden laten inslapen).
Ze is goed aangesterkt en zorgt als een echte mama voor ons kittentje!
Hallo ,
December 2009 :
Ik heb er veel plezier van en hij heet Owen.
Hier een paar van de foto's van de katjes over wat voor een luizenleven ze hier wel hebben. Zoals je ziet zijn ze totaal niet bang van water, is de krabpaal hun grote vriend en kunnen ze geen seconde zonder elkaar.
Stijn en Shari.
****
Dag Resy,
Eind oktober zijn we bij één van de opvanggezinnen een klein zwart katje gaan halen. Ze zaten er met twee, haar zusje bleef achter en ik meen op de foto’s gezien te hebben dat zij ook een thuis heeft gevonden. Met Lies (zo hebben we haar genoemd) gaat alles goed. Ze komt gelukkig goed overeen met het katje dat we reeds in huis hadden en samen spelen en ravotten ze wat af.
Zoals je op de foto kan zien, als ze héél erg op haar gemak is, vergeet ze haar tongetje soms…
Het is een héél actieve en speelse dame die o zo graag komt knuffelen, zalig !
Groetjes,
Marjan
Hey,
Hier in de bijlage vindt u een paar fototjes van de kat die we bij u geadopteerd hebben. We hebben haar Kriekske genoemd.
Ze stelt het prima en voelt zich al helemaal thuis.
Mvg,
Vansteelant Isabelle, Van De Leur Marijke
Mieke
Hallo Resy
Het is ondertussen al meer dan 3 jaar geleden dat ik Tindra bij u adopteerde.
Ze is nog steeds een schatje en knuffelmie die soms nog denkt dat ze een kitten is.
Sinds enkele weken zijn we verhuisd en Tindra heeft er nu ook een lief baasje bij gekregen.
Ze voelt zich hier al helemaal thuis!
Bij deze wil ik u dan ook ons nieuwe adres doorgeven en ook nog enkele leuke foto's van Tindra erbij!
groetjes
Tindra, Veerle en Tom
November 2009 :
Hallo Poezekes en Poezevriendjes,
Wij zijn Sybil en Basil! Onze baasjes hebben ons genoemd naar de vrouw en man van Fawlty Towers. En eigenlijk moeten wij eerlijk toegeven dat wij wel een beetje weg hebben van hun karakters.
BASIL over SYBIL: “Sybil is een bazig vrouwtje, en babbelen doet ze heel graag, vooral met het bazinnetje. ’s Morgens dan doet ze altijd haar uitleg. Als de baasjes iets vragen, zal zij altijd als eerste antwoorden. Ze houdt van spelen en mij pesten, als ze de kans heeft om mij een loer te draaien, zal ze dat zeker niet nalaten! En wat ik wel grappig vind, is dat ze soms in haar eigen voeten bijt, dat is toch onnozel hé! Dan moet ik altijd lachen! Ah ja, en als het bazinnetje aan het koken is, dan assisteert ze meestal en geeft ze een ‘miauwend’ advies.”
SYBIL over BASIL: “Onze Basil, dat is wel ne toffe kerel hoor. Ik amuseer mij daar wel goed mee. In het begin dacht ik, verdorie dat is hier wel mijn terrein, en dat zijn mijn bazekes. Maar al bij al zijn we snel vriendjes geworden. Basil houdt van straffe toeren uit te halen, o.a. sponskes pikken uit de keuken, met een borstel spelen en in mijne staart bijten. Op het eerste zicht lijkt het ne rustige, maar ge zou eens moeten weten wat hij allemaal uitspookt, maar dat mogen ons bazekes niet weten natuurlijk. En zijn specialiteit is verstoppertje spelen, nu ja, zo ne zwarte kater terugvinden is niet altijd even evident!”
Ik denk wel dat wij een leuk poezenleven tegemoet gaan! Wij willen ook nog wel eventjes het poezennestje bedanken, want zonder het poezennestje hadden wij nooit onze baasjes gevonden! En ikke (“Basil” en nog een beetje “Otis”) wil Viviane toch ook nog bedanken voor alle goede zorgen toen ik een beetje ziekskes was. Ik ben er nu helemaal bovenop, en voel me een stoere kater nu!
Hele vele poeslieve groetjes van ons en onze bazekes
Sybil & Basil
Timothy & Kristien
November 2009 :
Beste Resy,
Beste Poezennestje,
Wilde jullie graag even laten weten dat Gin & Tonic intussen ‘’totally in love’’ zijn. De bijgevoegde foto is het bewijs…!
Gr
Johan & Inge Tisson
November 2009 :
Poes is in november vorig jaar geadopteerd, hij is heel lief maar wel nog bang van vreemde mensen...
Hij is tevens een binnenkat, hij komt niet buiten.
Oktober 2009
Beste Resy,
Intussen is Gin een 2-tal weken de nieuwe kleine dame in ons gezinnetje! Het gaat super goed met haar, ze is opgebloeid en verschuilt zich niet meer. Dit weekend heeft ook onze grote kater (Tonic) besloten de strijdbijl te begraven en maatjes te worden met de kleine dame.
We zijn superblij dat we Gin hebben gevonden, ze fleurt het huis op met haar drukke karaktertje en laat ons zo vaak lachen! Heerlijk gewoon…
Groetjes
Johan & Inge Tisson
Oktober 2009
Hallo beste mensen, Wij hebben inmiddels via jullie al 5 poezen en katers geadopteerd .
Fox woont bij onze zoon . Tommie woont bij schoonmama en de rest maakt ons huis onveilig.
Max de grote zwarte boskat was de eerste die we in ons huis mochten begroeten het is een flinke lieve slome dromer die graag onze stoel bezet houd en ook heel graag bij ons op schoot zit.
Olympia de maincoon die door ons Precious word genoemd is de bazin in huis .
Op haar hoge poten wandelt ze door het huis en tuin als of ze de koningin zelf is volgens de wetenschap zou een maincoon niet miauwen, nou deze dame laat zich toch duidelijk horen.
En ook zij wil bij ons op schoot liggen of bij ons in bed wat erg warm is .
Fox woont bij onze zoon thuis een ragdoll van schoon 10 kilo aan de haak een echte knuffelkont .
Wij komen vaak benen te kort omdat alle katten bij ons op schoot willen liggen .
Tommie ,woont bij Oma waar hij goed verwend word en zorgt dat Oma niet zo alleen is hij wandelt lekker door de tuin en komt dan op schoot liggen spinnen.
Becky is de laatste aanwinst die zat samen met Fox en nog 11 andere katten op een appartementje in Antwerpen daar werden ze wel heel lief verzorgd maar door de andere poezen niet zo lief behandeld .
Het leukste van alles is dat onze hond Smeagol vader speelt over alle katten en poezen en ze ook allemaal graag bij hem liggen de hond beschermt ze allemaal is dat niet enig?
Wat zijn wij toch blij dat we ooit de website van het poezennestje gevonden hebben.
Wij zijn heel gelukkig met alle katten en poezen ook al is het wel eens dringen in ons bed want ze liggen er allemaal als we gaan slapen.
Maar dat hebben we er graag voor over.
Onze tuin is zo gemaakt dat ze niet de straat op kunnen maar wel lekker buiten kunnen vertoeven, naast de vijver in het zonnetje.
Groetjes van Saskia , Erik en thomas uit Zaltbommel Nederland
Oktober 2009
Beste Resy,
Zoals u weet, hebben wij vorig jaar tijdens de zomer afscheid moeten nemen van onze dierbare Nounou, lieftallig vrouwtje... Kanker heeft toen de bovenhand gekregen. Wij hebben vele plezierige jaren met haar doorgebracht!Hierbij stuur ik u enkele foto’s van de 4 Musketiers: Nounou, Tygrys, Cha-Cha en Pu-puce.
Tygrys zijn neus is helemaal genezen nadat het “parapluutje” geamputeerd werd wegens kanker. Hij heeft er helemaal geen last meer van, hij niest af en toe en dat is best grappig...!
Cha-Cha is recent geopereerd en is ondertussen weer helemaal tip-top in orde, hij kon het niet geloven dat zijn kraag er na 3 weken af mocht! Hij is alweer de rakker die we kennen. En de baas in huis, natuurlijk... :=). Pu-puce is nu aanhankelijker dan voordien, ook zij had tijd nodig om haar draai te vinden. En af en toe laat ze haar stemmetje gelden.
Ik heb al meer dan 20 jaar katten in huis, en kan niet zonder hen leven...
Wat hebben ze deze zomer genoten van de zon, nog nooit zo’n warme zomer gehad, zoveel op het terras gelegen: het heeft hun veel goed gedaan...
Ik kom eerstdaags weer bij u langs met “een oudere kennis van onzen blok”. Hij zou graag opnieuw een kat adopteren (zijne Minou had een grote tumor en de DA heeft na ruim overleg de beslissing genomen om haar te laten inslapen). Welke kat gaat u voor hem kiezen? That’s the question...!
Trouwens: gefeliciteerd met de fantastische wederopbouw van uw website, dat hebt u prachtig geregeld. Doe zo verder.
Met spinnende groetjes,
Marguerite C.
Oktober 2009
Beste ,
Vandaag hebben we met veel verdriet afscheid moeten nemen van ons lieve mooie meisje Donna. Vorige week zondag in de avond leek ze niet lekker. Maandagochtend bleek ze overgegeven te hebben en was nogal apathisch. Ik ben met haar naar de dierenkliniek gegaan hier waar bloed is afgenomen. De dierenarts rook al een alarmerend luchtje bij haar. Omdat ze ter plekke begon te plassen hebben we meteen de urine kunnen controleren en bleek dat ze een hoog gehalte ketonen had. Vermoedelijk had ze ongemerkt suikerziekte ontwikkeld. Ze was de laatste weken wel vermagerd maar omdat ze op dieetvoer zat (ze was te zwaar) leek dat juist een positief teken. Bovendien hebben we sinds juli hier ook twee raasdonders (zwerfkittens) erbij rondlopen wat haar misschien wat uit haar doen bracht, al zocht ze zelf met Romeo wel een rustig plekje op.
Donna is maandag opgenomen maar helaas lukte het, vanwege haar lage bloeddruk, niet om een infuus aan te leggen. Ze kreeg daarom glucose subcutaan toegediend en insuline. Haar bloedsuikerwaarden bleven fluctueren. Ik ben twee keer per dag met haar gaan knuffelen en donderdagavond heb ik haar mee naar huis genomen om te kijken of ze thuis wat zou opknappen. In eerste instantie leek dit inderdaad zo te zijn. Ze ging zelfs door het kattenluik naar buiten en sprong op haar favoriete stoel. Vrijdagochtend leek ze inderdaad wat opgeknapt en bleek ook geen ketonen meer in haar urine te hebben. In de loop van de dag werd ze echter weer apathischer en wilde het liefst in haar holletje in de ton liggen en met rust gelaten worden.
Vanmorgen is, met veel moeite, weer wat bloed afgenomen bij haar. De leverwaarden (die eerst te hoog waren) hadden zich keurig hersteld maar haar nierfunctie liet een alarmerende waarde zien, waarschijnlijk ook de reden dat ze steeds misselijk was, niet wilde eten en dwangvoeding weer uitbraakte. Ze lag er echt bij als een zielig hoopje, vermoedelijk geen pijn maar voelde zich heel beroerd. Een infuus inbrengen om te spoelen was niet mogelijk en de dierenarts betwijfelde of haar nierfunctie zich überhaupt zou herstellen mede i.v.m. de suikerziekte die ze had.
In overleg hebben we daarom besloten, hoe moeilijk ook, om Donna te laten inslapen. Vanmiddag heb ik ons lieve meisje in de tuin begraven. Ze is maar 7 jaar geworden en wat hadden we haar graag langer gehouden.
Dit is altijd het moeilijkste als je huisdieren hebt. Het afscheid nemen valt zwaar. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat we haar als kitten met haar broer bij het Poezennestje hebben opgehaald.
Gelukkig hebben we mooie herinneringen aan de 7 jaren die ze bij ons was en ook het gevoel dat zij het in ieder geval fijn gehad heeft bij ons.
Het spijt me met zo’n naar bericht te moeten komen. Ik mail nog twee laatste foto’s mee van ons lieverdje.
Hartelijke groet,
Marjan en Luc
Oktober 2009
Beste poezennestje,
Op woensdag 30/9 zijn we bij Linda ons Zoë gaan halen.
Het zwart lief, aanhankelijk katinnetje, dochtertje van Sarah (mama van 7 kittens), was blij dat ze eindelijk mee kon.
Bij ons aangekomen voldoende ze zich direct thuis. Na een verkenningsronde door de living was haar nieuw onderkomen goedgekeurd.
Ze begon direct te spinnen en te spelen.( Dit is wat anders dan met onze poes Fleur die zich toen ze kitten was 2 dagen had verstopt onder de kast.)
De eerste dagen kwam van slapen niet veel in huis. Als ze dan toch doodmoe in slaap viel, was dit het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan.
Ze is een zeer aanhankelijk poesje die je overal volgt. Ohwee als je 2 sec uit het zicht bent. Haar piepend miauw laat je weten dat ze je mist.
s' Nachts slaapt ze bij ons in bed en zoekt ze een plaatsje tussen ons twee in. Ze rolt zich dan zo dicht mogelijk tegen je aan en wilt precies in je kruipen, lees : in de holte onder je kin.
Onze oudere poes Fleur 6j wist in het begin niet wat aangevangen met dit jonge geweld. Ondertussen heeft ze zich er bij neergelegd. Ze laat wel duidelijk blijken als Zoë te dicht in de buurt komt met grommen en blazen.
Onderdanig luistert Zoë dan maar 2 sec later is ze het al weer vergeten en begint ze terug achter Fleur te lopen.
Het komt wel goed tussen die twee.
We hebben nog enkele foto's bijgevoegd in deze mail.
groetjes
Fam. Beuckelaers
Kruibeke
Oktober 2009
Hallo,
Ze maken het heel goed hoor, sinds kort kunnen ze tijdens de dag binnen en buiten en dat vinden ze zalig!!
Ik had speciaal de dag zelf en de dag erna verlof genomen maar Roefel (mannetje) was 's avonds al terug volop aan het spelen en
Rakker sprong al direct overal op. De morgen erna was ook zij terug de oude en was er precies niets gebeurd. In bijlage nog een recente foto, het zijn echt de beste maatjes en komen veel knuffelen.
Groetjes
Elke en Corina
Oktober 2009
Hallo,
Hier een paar foto's van Laila, wie ik nu 'Loesje' gedoopt heb! De eerste dag vond Loesje al direct haar draai en heeft direct haar nestje ingepalmd.
Ze is ongelofelijk zindelijk (dekt alles zo goed af dat het een torentje zand is), kan heel goed eten, is nieuwsgierig en ongelofelijk slim. Ze komt als ik haar roep en als ik gebaar naar haar nestje, dan gaat ze er in liggen!
Ze slaapt heel veel en geniet vooral erg veel van geaaid en aangehaald worden. Kortom, het is een schatje!
Ik heb haar eergisteren al het ontwormingspilletje gegeven en haar oogjes staan idd wel helderder dan de eerste dag. Als ze spint, dan ronkt haar neusje. Ik weet niet of dit normaal is, alsof ze beetje verkouden is. Maar de neus is niet nat of de oogjes tranen niet, dus het lijkt wel ok te zijn.
U mag steeds bellen om te horen hoe het gaat met haar hoor. Hopelijk vindt u de foto's leuk!
Groetjes
Vicky
Ze zijn geweldig, echte schattekes!
Jolie heeft haar vacht nu al helemaal terug en ze is prachtig getekend...
Beide zijn ze erg gelukkig heb ik het idee en hebben veel lol samen.
Stijn en ik zijn op zoek naar een koophuis met een tuin, dus dat vooruitzicht is helemaal geweldig voor ze!
Ik laat nog eens van me horen en zal af en toe een nieuwe foto sturen,
Liefs Kitty
Goede middag dames,
Op 19 september laatstleden hebben mijn dochter Nicky en ik een keilief maar schuchter boskatje van 3 maanden geadopteerd bij jullie."Roosje" is ondertussen al lekker thuis bij ons in Turnhout en krijgt alle aandacht die ze wenst.De eerste dagen was ze nog héél bang en speelde ze graag verstoppertje maar ondertussen is deze nieuwsgierige dame volop op ontdekkingstocht en verpoost ze na het spelen languit in de zetels of op onze schoot!Eten, drinken en de kattenbak: alles loopt op rolletjes.We kijken ondertussen samen uit naar haar speelkameraadje dat we volgende week zaterdag komen afhalen zodat Roosje overdag niet meer alleen thuis moet wachten tot we terug komen van 't school en werk.Ik stuur alvast een leuke foto zodat jullie kunnen meegenieten van het luilekkere poezenleven ...
Groetjes
Lieve Dorenberg en Nicky Leyssens
September 2009
Geachte,
2 weken geleden hebben wij vanuit het Poezennestje Suzy en Koen (nu
omgedoopt tot Nelleke en Ciske) geadopteerd. Beiden stellen het prima en
zoals beloofd aan mevr. Pacolet stuur ik jullie een paar foto's...
Groetjes
Ann Parein
September 2009
Goedenavond,
Het is er eens van gekomen om een mail te sturen naar u.
Iets meer dan een maand geleden hebben wij Belle geadopteerd bij uw medewerkster Linda .
Wij hebben haar Minou genaamd.
In het begin was ze wel moeilijk te nemen en ze zat meer onder de zetel en de kast. Na twee dagen begon dit over te gaan en is ze goed beginnen spelen en begon ze meer op ons af te komen.
Ze is nu een echte speelvogel, hoewel er tegen ons gezegd was dat het een vrij rustige kat was. We vragen ons soms af waar ze da zot doen vandaan gehaald heeft..
Geen probleem voor ons, want zo is er meer leven in huis.
Nu komt ze regelmatig ’s avonds mee in de zetel liggen en volgt ze ons door het hele huis.
Ze is al serieus gegroeid en stelt het goed. We hebben ook nog geen ongemakjes meegemaakt.
In bijlage vind je enkele foto’s van ons Minou.
Zo ben je een beetje op de hoogte hoe het met haar gesteld is.
Mvg,
Wendy en Jimmy
Hey,
Hier is hij dan zè, ons klein snuffelmannetje. Geestige foto hé. Hij is wel een echte zonneklopper hoor, wij moeten die veiligheidshalve steeds maar in de schaduw halen. Genieten dat die kleinen doet! HAHAHA! Zoals ge ziet, onze Ferre geniet!
Bart stuurt nog wel enkele fotokes door, maar deze is zo grappig, die staat ook op m'n bureau en telkens ik er naar kijk moet ik lachen.
Vele groetjes,
Bye,
Veerle
Hierbij een update over Sushi, na een weekje in haar nieuwe thuis. Ze heeft zich bijzonder snel aangepast, crost van de ene kant naar de andere, heeft haar nieuwe krabpaal al aan een zeer grondige inspectie onderworpen en gebruikt heel netjes haar kattebak (goed opgevoed). Ze blijft nog een beetje bang af en toe, dus oppakken en uitgebreid knuffelen is nu nog niet aan de orde, maar spelen en ravotten gaat prima en ze raakt stilaan aan ons gewend, op haar eigen tempo. De laatste dagen komt ze ’s avonds toch solliciteren naar aaitjes en snort erop los. Ze is ontzettend bang van "handen" (waaruit het bange vermoeden dat ze ooit geslagen is geweest jammer genoeg wel bevestigd wordt), dus houden wij onze arm stil, en zij loopt eronder door, kopjes gevend. Het gaat de goeie richting uit.
Uiteraard wordt ze schandelijk verwend, ligt de woonkamer bezaaid met speelgoedmuisjes, kussentje, balletjes en liggen moeder en kind regelmatig plat op de buik in een poging de aandacht te trekken van dit eigenzinnige maar wonderbaarlijke schepsel.
Hierbij recente fotokes van Sushi.
Arianne en Janick
Hallo,
Hierbij wat eerste "sfeer" foto's van de poesjes. Ik heb ze volgende namen gegeven: de kleine "TIGRI " en de grotere "EUFRA", korte namen neem ik aan zijn best?? Ik vind dat hun naam een betekenis moet hebben en niet zomaar Felix en Poesje moeten noemen. Ik weet niet of je een beetje thuis bent in de aardrijkskunde, maar ik heb deze twee namen gekozen om:
- De rivieren Tigris en Eufraat hebben beide een verschillende bron, doch vloeien uiteindelijk samen in de Arabische Zee.
Wel, de twee poezen komen ook van een verschillende bron en komen ook bij mij samen te vloeien.Ze zijn wel ongelooflijk, ik ben zeker dat die al meer kilometers hebben afgelegd dit W.E. (met achter mekaar te rennen) dan de renners in de totale tour de France hebben gedaan, nu ja ze hebben er de plaats voor, niet? Wie zei dat de grootste poes (Eufra) de bange is??
Ja, tegenover mij wel (al begint dit te verbeteren), maar tegenover " haar zus (Tigri) " is zij het smeerlappeke en de plaaggeest. De Tigri (de kleinste dus) kan ik al meer dan behoorlijk oppakken en aaien waarbij ze heel vlug begint te spinnen en zelfs op haar rug draait om haar buikje te strelen (nu ja, welke vrouw heeft dat niet graag......?
Ik voel me heel gelukkig met mijn "aanwinsten".
Poeze groeten
Frank, Tigri en Eufra
Hallo 't Poezennestje,
Wij willen even laten weten dat Roefel en Rakker het bij hun nieuwe bazinnetjes enorm naar hun zin hebben. Ze liggen elke avond lekker te knuffelen bij ons en verder spelen ze heel graag met elkaar, met de speeltjes en soms ook met de planten enzo ;-)
Ze spinnen heel de tijd door vanaf het moment dat je ze opneemt of streelt.
Nog eens bedankt voor deze 2 schatten en hopelijk kunnen jullie nog vele mensen en vooral poezen gelukkig maken.
Groetjes
Elke en Corina


































































