NIEUWTJES

Photo
DANK U MAURO!!!


Mauro heeft een verhaal geschreven over zijn poes Chan en is dit verhaal dan overal gaan verkopen tvv 't ons opvangcentrum. Hoe lief is dit nu? Hij heeft 50 euro bijeen gekregen en wij hebben deze prachtige donatie met veel plezier in ontvangst genomen! Dit mooie gebaar van vonden wij de moeite om even te vernoemen op onze website!

Maura, nogmaals dank voor je originele idee en je steun!

****


Dit is het korte stukje van mijn verhaal:

 

Hallo mijn naam is chan, ik ben 14 jaar en ik ga jullie vertellen over mijn poezenjeugdjaren.

Het begon allemaal in Thailand mijn geboorteland toen ik slechts een paar jaar oud was vond mijn bomma en bompa  mij en brachten mij naar hun huis, toen we aan kwamen begon het nieuwe avontuur maar ook 1 minder hoe dat komt ga ik jullie nu vertellen, toen ik twee jaar oud was zat ik te ravotten in de tuin van mijn bomma en bompa maar toen stond er voor mij vijf honden die mij omsingelde die begonnen mij te bijten in mijn buik maar toen zagen mijn baasjes dat en riepen er dan op en de honden waren verschoten en liepen dan supersnel weg maar toen  brachten mijn baasjes mij naar de dokter en dan was weer alles goed toen we in Belgie waren zette ik mijn poezenstapjes  op de luchthaven maar wat was dat koud zeg ik was het tropische weer gewoon maar dat was ongelooflijk maar de jaren verschenen en dan was ik het gewoon maar toen Mauro vijf jaar was kwamen er kinderen spelen en die waren buiten aan het spelen en ik ook maar Mauro was aan het voetballen met vriendjes en iemand schoot die bal en die kwam bijna tegen mij maar ik was slimmer en ging opzij maar was wel bang, dus ik schoot naar mijn favoriete kussen en verstopte mij maar toen kwamen ze terug naar binnen en dan was iedereen mij aan het aaien dat was wel fijn, De jaren verschenen en ik werd het ook al gewoon. Nu woon ik gezellig met mijn baasjes en mijn bomma en bompa, dit was mijn poezenverhaal, miauw.




Photo
BELANGRIJKE WETSWIJZIGING VANAF 1 SEPTEMBER 2014!


De katten die door dierenasielen ter adoptie worden aangeboden zijn gesteriliseerd, geïdentificeerd (chip) en geregistreerd.
Vanaf 1 september 2014 geldt deze sterilisatieplicht ook voor iedereen die een kat of kitten verkoopt of gratis weggeeft, dus ook voor de gewone particulieren. Wij vertrouwen erop dat deze wetgeving op termijn leidt tot een vermindering van het aantal zwerfkatten en van het aantal katten dat in de dierenasielen belandt.






Photo

VAN TRUI TOT HONDEN- OF KATTENMAND, DIT IS LEUK!

 

 

 

 

 

 


Photo
Photo

28 OKTOBER 2012 : PANNENKOEKEN- EN WAFELENBAK tvv 't POEZENNESTJE!

 

Het was weer een groot succes en een gezellig boeltje! We willen al de medewerkers bedanken die heel de dag hebben geholpen en natuurlijk ook een dikke dankjewel aan al de bezoekers! Er is goed gegeten, goed gedronken en goed gelachen... Het is fijn te weten dat onze zwervertjes zo geliefd zijn en ze zijn supercontent met de opbrengst, dat zorgt voor wat extra lekkers in de winter, wat wil je nu nog meer? Ook nog een extra bedanking aan Manu die heel de organisatie op zich heeft genomen en alles als een "professional" in goede banen heeft geleid.

Photo
Photo
Photo
Photo

 

 

't POEZENNESTJE OOK OP FACEBOOK EN TWITTER !

 

 


Photo
Photo

 

KLACHT DOOR HET POEZENNESTJE BEHANDELD DOOR DE CORRECTIONELE RECHTBANK

 

In de zomer van 2009 is één van onze medewerkers telefonisch gekontakteerd door een eigenaar van een pand die uitgekomen is op een moederkat met 3 kittens die zijn achtergelaten door de verhuurder. De verhuurder is met de noorderzon vertrokken en heeft de huisdieren achtergelaten,...zonder pardon...

Onze medewerkster heeft klacht neergelegd en de uitspraak volgt op 18 oktober.

 

 


 

Photo

WEETJE : WETGEVING BETREFFENDE HET VERBOD VAN HUISDIEREN IN HUUROVEREENKOMST

Het houden van huisdieren in een gehuurde woning in strijd met een verbod in de huurovereenkomst, is niet voldoende om een contractuele fout te bewijzen. Een clausule die het bezit van huisdieren verbiedt, kan worden beschouwd in de huidige stand van sociale opvattingen en gewoonten, als een aantasting van het recht op een privéleven, gezinsleven en woonplaats zoals voorzien in artikel 8.1 van het verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

ziet terzake rechtbank in eerste aanleg Brussel, 7 april 2006, tijdschriften en van de vrederechters, maar 1 april 2007, pagina 176.

 

 

 


Photo
'Je ziet de katten zelden, omdat ze heel schuw zijn', aldus Sonja.

HET NIEUWSBLAD 12/12/09

 

'Er worden nog altijd poezen vergiftigd'

Vrijwilligers verzorgen zwerfkatten in de haven

ANTWERPEN - In het Antwerpse havengebied zwerven honderden katten rond. Dankzij de goede zorgen van vrijwilligers zoals Sonja Kempenaers (64) uit Kapellen wordt de populatie in toom gehouden en zijn de katten gezond. 'Ik ben altijd al een dierenliefhebber geweest', zegt ze. WOUTER ROMBOUTS
Elke dinsdagvoormiddag rijdt Sonja met haar hond Labra op de achterbank van haar wagen door de haven van Antwerpen. Op acht plaatsen, tussen stapels houten planken in de hangars of op de met onkruid overwoekerde oude treinrails, houdt ze halt om zwerfkatten eten te geven. 'Je ziet ze zelden, omdat ze heel schuw zijn', zegt Sonja. 'Maar er lopen hier zeker 150 katten rond. Alleen de tamme poezen liggen wel eens op de loer. Zij weten wanneer het etenstijd is.'

Vroeger was de kattenpopulatie in de haven veel groter. Toen zwierven er zeker 350 katten rond. Maar al achttien jaar ontfermt het opvangtehuis 't Poezennestje in Kapellen van vzw Anti Proefdieren Mishandeling Actie (Apma) zich over de zwerfkatten. Ze worden gevangen, gesteriliseerd en verzorgd tot ze weer blaken van gezondheid. Eenmaal terug in de Antwerpse haven, worden ze tweewekelijks gevoederd door vrijwilligers.

Sonja zet zich er al vijf jaar voor in. 'Ik ben altijd al een dierenliefhebber geweest', zegt ze. 'Toen ik te weten kwam dat 'tPoezennestje vrijwilligers zocht, heb ik niet lang geaarzeld. Gevaarlijk is het niet, want de havenarbeiders kennen me en zijn vaak heel behulpzaam.'

Pleegmoeder

Ze kan nog maar tien jaar autorijden, maar ondertussen kent Sonja de hobbelige tocht over de havenkasseien goed. 'Spijtig genoeg worden er nog altijd katten de dood in gejaagd met vergif. Soms vind ik dan wel eens een dode kat, maar ik zie ook mooie dingen gebeuren. Enkele firma's verzorgen de katten zelf en geven hen beschutting en eten.'

Elke dag maken vrijwilligers zoals Sonja een tocht door de haven. Vijftien vrijwilligers voor 25 locaties. Het havengebied is opgedeeld in drie grote ronden die twee keer per week bezocht worden via een beurtrol. De katten die al eens verzorgd zijn door het opvangcentrum zijn gemerkt in het oor. Ongemerkte katten worden gevangen. 'Gelukkig niet met een net,' zegt Sonja, 'maar met een vangbak. Dat is vrij gemakkelijk. Ik heb er zo toch al vijftig gevangen en naar het opvangcentrum gebracht.'

Als het om tamme katten gaat, zoekt 't Poezennestje zelf naar een nieuwe thuis. Ook Sonja is pleegmoeder van vijf gedropte katten. 'Soms zijn ze er heel erg aan toe. Ze hebben bijvoorbeeld wondjes vol met maden of hun blaas werkt niet meer. Dan raadt de dierenarts ons aan om ze te laten inslapen. Maar na volgehouden verzorging heb ik er toch al enkele kunnen redden. Tja, ik zie ze zo graag.'

www.poezennestje.be





Photo

NIEUWS UIT DE HAVEN...

 

Reeds 18 jaar werkt het Poezennestje aan het verbeteren van de kwaliteit van het leven van onze zwerfpoezen aan de haven. En we kunnen met enige fierheid zeggen dat het hen heel goed gaat.




Er zijn poezen die ik reeds van de eerste dag ken en die nog steeds in blakende gezondheid verkeren.
En voor een zwerfpoes is 18 jaar al een behoorlijke leeftijd niet?

De kattenpopulatie aldaar is na al die jaren sterk gedaald dankzij ons intensief sterilisatie/castratiebeleid.  Dit jaar hadden we zelfs geen enkel nestje aan de haven en dat mogen we toch wel een succes noemen.

Spijtig genoeg worden er wel nog steeds veel katjes gedropt. Deze worden dan onmiddellijk gevangen en gesteriliseerd/gecastreerd. Dikwijls zijn dit tamme poezen, die dan ter adoptie in het Poezennestje komen. Hier in het opvangcentrum kunnen ze dan eerst rustig op hun positieven komen en stilaan het vertrouwen in de mensen terugwinnen. De wilde poezen daarentegen worden teruggezet op de plaats waar ze werden gevangen en moeten hun plaatsje zoeken tussen de anderen.

2 Maal per week krijgen ze allemaal eten van ons, blikvoer en droogvoer. Genoeg om nooit zonder eten te vallen. Als ze in de verte onze auto horen, komen sommige ons al tegemoet. Sommige onder hen kunnen we zelfs al strelen...

In de immens grote houthangars krijgen wij van de verantwoordelijken van de firma's meestal een plaatsje toegewezen waar we een thuis kunnen bouwen met slaaphokjes en voederbakjes voor onze beschermelingen. Dit beschouwen ze dan ook werkelijk als hun thuis waar ze bijna altijd vertoeven. Zo hebben wij een 30-tal plaatsen over het hele havengebied.

De voorbije jaren zijn er jammer genoeg heel wat van die oude hangars afgebroken en dan lopen de poezen die er al jarenlang woonden er een tijdje verloren bij. Wij hebben dan zo goed als het kon hun huisjes terug opgebouwd tussen struiken en onder bomen. Gelukkig vindt men aan de haven altijd oud materiaal zoals golfplaten en houten paletten om hen toch een goede en warme beschutting te geven .

Het is een hard en gevaarlijk leven voor deze kleine zwerfpoezen tussen het lawaai van grote vrachtwagens en vorkliften. Wij doen er echter alles aan om hen het leven zo aangenaam mogelijk te maken.

Eens thuis van een dagje aan de haven ik mij altijd voldaan en gelukkig.

Resi




Photo
Vervolg van het verhaal, lees hieronder !
Photo

HET VERHAAL VAN LOBKE...

 


(geschreven door “Het Poezennestje” Kapellen)

Lobke is in november 2008 opgemerkt in de omgeving van de Noorderlaan in Antwerpen door een dame die ook zeer begaan is met katten. De dame meldde ons dat ze een kat had gezien met gapende wonden die dringend verzorging nodig had. We zijn dan dadelijk een vangbak gaan zetten en de dag zelf hadden we ze te pakken. Ze is onmiddellijk naar de dierenarts gebracht en de rit tot daar was een ware hel…omwille van de stank! Het beestje was er zo slecht aan toe en haar wonden stonken verschrikkelijk…

Eens bij de dierenarts was er aanvankelijk besloten van het beestje te laten inslapen omdat ze er zo slecht aan toe was maar…ze bleek zo ontzettend lief te zijn! OK, laten we het toch proberen. Lobke onderging een operatie en kreeg 50 hechtingen.

Bleek dat ze een halsbandje om had dat inmiddels rond haar lichaam was terechtgekomen en helemaal ingegroeid. Hoe het daar is terechtgekomen weten we niet. Ze werd helemaal rondomrond dichtgenaaid en het rottende vlees werd verwijderd. Lobke kon onmogelijk naar het opvangcentrum, ze vereiste een zeer intensieve nazorg en in het opvangcentrum is dit onmogelijk. Ze werd daarom ondergebracht bij een medewerkster .

Photo
Vlak na de operatie
Photo
50 hechtingen, rondomrond
Photo
Veel rusten is de boodschap...

 

 

Lobke blijkt een ontzettend lieve dame te zijn en ze laat haar met plezier verzorgen. Meerdere malen per dag werden haar hechtingen afgewassen en ontsmet. Het is alsof ze voelt wat we voor haar doen en ze is zeer dankbaar. De eerste dagen heeft ze ontzettend veel geslapen maar daarna kwam er stilletjes aan terug leven en energie in het beestje.

Na een 10-tal dagen mocht Lobke terug op controle bij de dierenarts. Haar hechtingen werden verwijderd maar op enkele plaatsen bleken de wonden toch niet helemaal dichtgegroeid dus ze kreeg opnieuw 10 hechtingen op de plaatsen waar nodig. Na een revalidatie van 1.5 maand was Lobke klaar voor een nieuwe thuis! Natuurlijk was onze medewerkster enorm gehecht geraakt aan Lobke en de adoptiekandidaten werden onderworpen aan een superstrenge “screening”!

 

 

 

Uiteindelijk heeft Lobke haar gouden mandje gevonden in Eindhoven bij een lieve jongedame die gezelschap zocht voor haar jonge Noorse boskat. Het klikte zo goed tussen deze dame en Lobke dat ze mee is vertrokken naar Eindhoven. Regelmatig krijg ik lieve mailtjes en mooie foto’s van Lobke bij haar nieuwe baasje en het is duidelijk dat ze overgelukkig is, dus eind goed al goed...

Nog één tip aan alle katteneigenaars: Let AUB zeer goed op met halsbandjes voor katten want u ziet wat de gevolgen kunnen zijn. Wij raden aan van geen halsbandje om te doen maar als u het niet kan laten, zorg er dan voor dat het een elastisch halsbandje is.Moest uw viervoeter dan ergens komen vast te hangen kan ze zich er met een beetje geluk toch nog uitwringen…


Photo
Lobke bij haar nieuwe baasje...

Logon